Elk huis heeft zijn kruisElk huis heeft zijn kruis
Inwoners van een stad hebben alleen van hun eigen huis en dat van kennissen en familie weet van de ‘kruizen’. De andere huizen (en kruizen) zijn anoniem. Men weet dat bijvoorbeeld 10% van de Nederlandse bevolking lezen noch schrijven kan, maar in die groep heeft men meestal, raar maar waar, geen kennisen of familie.Voor deze tentoonstelling heb ik tien fictieve huizen beschreven.
De presentatie bestaat uit tien stoeptegels (30 x 30 cm), waarop een (1 meter hoge) stang met de impressies en omschrijvingen van het betreffend huis.
Het lokaal in de Wilhelminaschool is zodanig ingericht dat de toeschouwer door de wijk kan lopen.
De huizen zijn op een drieluik gepresenteerd; een verwijzing naar de achtergrond van het spreekwoord (kruis = lijden van Jezus = kerk = drieluik).
Elke overeenkomst met bestaande personen is toevallig.
In De Roskam (4 oktober 2002) schrijft Peggie Breitbarth:
… Ricardo Liong-A-Kong raakte geïnspireerd door het puin dat hij aantrof. Hij veegde er een stratenplan in en schiep zo een doorsnee buurtje, waarvan hij de treurigheden in de diverse woningen belicht. In de voor hem bekende vorm van lijstjes, in woord en beeld. Hilarisch en relativerend. En uit het leven gegrepen. Lees er de bladen maar op na.…
… Ricardo Liong-A-Kong raakte geïnspireerd door het puin dat hij aantrof. Hij veegde er een stratenplan in en schiep zo een doorsnee buurtje, waarvan hij de treurigheden in de diverse woningen belicht. In de voor hem bekende vorm van lijstjes, in woord en beeld. Hilarisch en relativerend. En uit het leven gegrepen. Lees er de bladen maar op na.…